نیایش :بیا تا برآریم دستی ز دل

نیایش

قالب شعر : منثوی

از : بوستان سعدی

بیت 1 :

بیا تا براریم دستی زدل                                 که نتوان برآورد فردا ز گل

معنی :

بیا با تمام وجود خداوند را پرستش کنیم ، زیرا بعد از مرگ ، فرصت چنین کاری را نداریم.

آرایه ها :

دست برآریم : کنایه از مناجات بکنیم / دل و گل : جناس / فردا : مجازا قیامت

نکته های دستوری :

برآریم : فعل پیشوندی / نتوان برآورد : وجه مصدری

بیت 2 :

کریما به رزق تو پرورده ایم               به انعام و لطف تو ، خو کرده ایم

معنی :

ای پروردگار بخشنده ، با روزی تو پرورش یافته ایم و به لطف و بخشش تو عادت کرده ایم.

لغت : کریم : بخشنده / رزق : روزی / انعام : بخشش ، نعمت دادن ( توجه ، تلفظ این کلمه را با واژه ی « اَنعام » که به معنی چهارپایان است ، اشتباه نکنید.)

نکته دستوری : کریم : منادا «ا» نشانه ندا / خو کرده ایم : فعل مرکّب ماضی نقلی

بیت 3 :

به لطفم بخوان و مران از درم                       ندارد به جز آستانت سرم

معنی :

خدایا ، مرا با لطف و مهربانی خود بپذیر و از درگاهت دور نکن ، زیرا من غیر از درگاه تو ، درگاه دیگری ندارم.

آرایه ها :

در و سر : جناس / در و استان : مراعات نظیر

نکته دستوری :

« ـَ م » در لطفم : مفعول / « ـَ م » در درم : مفعول / « ـَ م »در سر : مضاف الیه / « ـَ ت » در آستان : مضاف الیه

بیت 4 :

چراغ یقینم فردا راه دار                     ز بد کردنم دست ، کوتاه دار

معنی :

خدایا ، نور بصیرت و ایمان را در برابرم قرار بده ومرا از انجام کارهای ناشایست دور کن.

لغت :

یقین : بصیرت ، علم ، اطمینان قلبی

آرایه ها :

چراغ یقین : اضافه ی تشبیهی / دست کوتاه دار : کنایه از انجان ندادن کار

نکته دستوری :

« ـَ م » در یقین : مضاف الیه ( فرا راه من ) / « ـَ م » در بد کردنم : مضاف الیه ( دستم کوتاه دار ) / دست : مفعول ( دست من را )

بیت 5 :

خدایا به ذلّت مران از درم                  که صورت نبندد دری دیگرم

معنی :

خدایا ، مرا با خواری و پستی از درگاهت ، دور نکن ، زیرا هیچ درگاهی جز درگاه تو ، برا ی من ، قابل تصوّر نیست.

لغت :

ذلّت : خواری ، پستی / صورت نبندد : قابل تصور نیست ، ممکن نمی شود.

نکته دستوری :

« ـَ م »در درم : مفعول / « ـَ م » در دیگر : متمم ( دری دیگر برای من ) / صورت نبندد : فعل مرکّب

تاریخ ادبیات :

بوستان : یکی از آثار سعدی شیرازی و مثنوی حکمی و اخلاقی است که در سال 655 سروده شد و دارای ده باب است.





طبقه بندی: نیایش :بیا تا برآریم دستی ز دل،

تاریخ : شنبه 10 بهمن 1394 | 12:13 ق.ظ | نویسنده : عارفی | نظرات()